Samenwerken is tijdrovend en … vervelend

Via deze blogsite hamer ik op het enorme belang van betrokken medewerkers. Ik ben daarbij steeds uitgegaan van het resultaat, maar … iemand maakte mij opmerkzaam op een element, waarover ik nog veel te weinig had nagedacht. Samenwerken mag dan gewenst gedrag zijn, het gebeurt vaak niet, omdat het tijdrovend is en … vervelend.

Samenwerken is een competentie

Zoeken in Google op ‘samenwerken’ levert het volgende resultaat op: Ongeveer 7.350.000 resultaten (0,41 seconden). Ik ga ze natuurlijk niet allemaal even bespreken in deze blog, maar een paar interessante wil ik er toch even uitpakken.

    1. Op de site Hole18 lees ik in een blog met als titel ‘De kracht van samenwerken’: “Samenwerken is een competentie, waarover iedere medewerker zou moeten beschikken.
      en “Samenwerken òm de samenwerking is doelloos. Een team heeft een doel nodig om naartoe te werken.”
      en “Het is belangrijk dat ieder teamlid het gevoel heeft medeverantwoordelijk te zijn.
      en “Samenwerken kost moeite, is een competentie op zich.”
  1. Op de site hetcompetentiewoordenboek.nl lees ik over samenwerken maar liefst vijf belemmerende ‘overtuigingen’ bij de ontwikkeling van samenwerken:
      1. Met samenwerken gaat veel tijd verloren.
      1. Samenwerken leidt tot veel gepraat en verlies van productiviteit.
      1. Samenwerken wordt vaak een doel op zich.
      1. Gezamenlijke verantwoordelijkheid leidt tot geen verantwoordelijkheid
    1. De zwakste schakel bepaalt het resultaat van het team.

Kortom: hoe logisch het ook lijkt vanwege het gewenste resultaat, zo gemakkelijk is het allemaal niet! Samenwerken is een competentie, waar nogal wat weerstand tegen kan bestaan.

Zachte randvoorwaarden bepalen of de harde doelen worden bereikt

En ja, die vijf tegenwerpingen zijn ‘overtuigingen’, maar in zijn schitterende blog ‘Waarom gedrag veranderen zo lastig is’ heeft Willem Koerselman het onderliggende probleem heel mooi uiteengezet.

De zachte randvoorwaarden bepalen of de harde doelen – die met samenwerken worden beoogd – wel kunnen worden behaald. Een reden te meer om opnieuw te pleiten voor een open bedrijfscultuur. Een omgeving, waarin je elkaar als verantwoordelijke volwassenen aanspreekt. Een omgeving ook, waarin je ‘zachte randvoorwaarden’ niet verwordt tot ‘slap geklets’ en ‘zachte heelmeesters’. Betrokken zijn op elkaar, vraagt om duidelijkheid, om het durven dragen van verantwoordelijkheid.  

Het doel moet dus duidelijk zijn en blijven voor iedereen

Niet elk project heeft in zichzelf een doelstelling, waar iedereen binnen je bedrijf direct ook voor zichzelf de voordelen van ziet. Daar ligt misschien wel een enorme kans.

Wanneer jij binnen je bedrijf immers te maken hebt met echt betrokken medewerkers én die medewerkers er ook echt zelf belang bij hebben dat het bedrijfsresultaat zo positief mogelijk wordt, dan kan het doel van elk project heel concreet dat bedrijfsresultaat zijn.

De oplossing?

Misschien is het nog niet zo’n vreemde gedachte om alle medewerkers binnen je bedrijf daadwerkelijk mee te laten delen in de winst. Zo worden je medewerkers ook aandeelhouders.

Willem Massier (8-8-1955) is
  • ICT-ondernemer sinds 1991
    • CusUp, een platform in de Cloud en masterclasses om je klantkennis continue te optimaliseren als basis voor een goede klantrelatie.
    • Covide, een platform in de Cloud om klantkennis op te slaan en te delen als basis voor minder negatieve stress en verzuim en meer effectief resultaat.
  • Coach
"Voor mij zijn betrokkenheid en commitment de leidende motieven in het leven."

Deel dit blog via: