Bruggen-Bouwen | Baas of leider? Creëer een open aanspreekcultuur

Baas of leider? Merk het verschil op de werkvloer!

De ene baas is de andere niet. Dat verschil in leiderschap zie je direct terug in de praktijk.

Wat voor een impact heeft dit op de werkvloer? En hoe groot kunnen de gevolgen zijn? (in positieve en negatieve zin).

Een situatieschets uit de praktijk:

Bas en ik zijn al jaren collega’s bij COMMadvies, een communicatiebureau in Utrecht. In die tijd hebben we een hoop collega’s zien komen en gaan. Dat heeft niets te maken met ons werk of de mooie, grote opdrachten die we binnenhaalden. Het is de bedrijfscultuur. Of nou ja, het ontbreken daaraan. Hier komt het neer op: dit is je werk, dit moet je doen en niet anders. Ik ben het inmiddels wel gewend, maar zelfs voor mij is de maat soms vol. Of eigenlijk: voor óns. Dat is zojuist wel gebleken.

Collega of baas?
Rutger, onze ‘baas’, loopt stampvoetend de gespreksruimte uit. Kwaad, omdat we tegen hem in gingen. Tegen hem, degene met ruim 30 jaar ervaring in het vak. Wij vonden een dure tv-spot gewoon zonde van het geld, voor een klant wiens doelgroep vooral via YouTube streamt. Rutger benadrukte nog even dat ‘wij net komen kijken’ en dat we het ‘gewoon gaan doen’ zoals hij wil.

Ik kijk Bas aan vanaf de andere kant van de tafel. En rol nog eens met m’n ogen. ‘Alsof we een stelletje kinderen zijn die op hun plek worden gezet. Wat een eikel! Het wordt steeds erger. Om eerlijk te zijn, weet ik niet of ik op deze manier nog wel voor ‘die gast’ wil blijven werken…’ Bas knikt. De ergernis is van zijn gezicht af te lezen. ‘Rutger is echt een baas, geen collega, maar een baas…’ En we zijn echt niet de enige met die mening.

Hoe het ook kan? Coach!
Stagiaire Roos kijkt om de hoek: ‘Was dat Rutger die zo aan het schreeuwen was?’ Ze heeft al eens eerder aangegeven dat ze erg moest wennen aan zijn leidingstijl. Bij haar vorige stage was er veel minder hiërarchie. Haar ‘baas’ was een collega bij wie de deur altijd openstond en waaraan iedereen zijn ideeën kon voorleggen. Hij coachte mensen op ambities en skills en, op het ‘wij’- gevoel.

Of zoals ze toen zei: ‘Dat was zo bijzonder, want dat voelde je door het hele bedrijf. Tijdens mijn sollicitatiegesprek had ik een keer laten vallen dat ik in de toekomst meer met fotografie wilde gaan doen. Daar heb ik het verder nooit meer met hem over gehad, maar aan het eind van mijn stage kreeg ik bij het afscheid een workshop fotografie cadeau!’

Hoe anders is het hier…
Hier worden opdrachten opgedrongen en zijn collega’s eerder minder dan meer gemotiveerd. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het ziekteverzuim…

De oplossing: een open aanspreekcultuur
Een ‘Rutger’ zou zijn collega’s juist moeten stimuleren hun gedachten te delen en daar ook wat mee moeten doen. Dan ontstaat een bloeiende organisatie. Eentje waarin de open aanspreekcultuur leidt tot meer motivatie en productiviteit op de werkvloer en tot minder verzuim. Hoe creëer je een open aanspreekcultuur?

Elles Tuhusula
Voor deze blogserie sprak Elles Tuhusula uitgebreid met verschillende ondernemers en medewerkers uit uiteenlopende branches om hun ervaringen te delen.

Elles helpt bedrijven renderen via Covide.


Deel dit blog via: